De geur van vlinders

Het is eind augustus en loom warm. Ik slenter wat door de wijk op zoek naar schaduw of een zuchtje wind. Nu ik onder wat grote struiken kom, ga ik automatisch wat langzamer lopen.

“Ik ruik vlinders”, flitst er door mijn hoofd en ik kijk verwachtingsvol om me heen.

Ineens zie ik mezelf weer staan aan het eind van onze oprit naast de voortuin van de buren. Ik ben zoals altijd tussen de middag naar huis gekomen om een boterham te eten. Het is zo’n heerlijke dag en ik heb helemaal geen zin om weer naar school te gaan. Ik blijf veel liever buiten spelen of gewoon naar de vlinders kijken. In een van de struiken zitten er wel een stuk of 10. Ik ken alleen het koolwitje bij naam, maar herken ze allemaal. Die met die grote ogen op de vleugels, die zie je niet zo vaak. Of die met roodbruin en zwart, die is er in het groot en in het klein.

Mijn ogen gaan van vlinder naar vlinder. Sommige hebben hun vleugels tegen elkaar gevouwen. Ik blijf wachten tot ze die opendoen, want dan zie je de mooiste kleuren.

Als ik ze dan schijnbaar moeiteloos en doelloos van bloem naar bloem zie fladderen, wou  ik dat ik een vlinder was. Ik ruik de zoete geur en droom weg. Vrolijk en vrij fladderend ontdek ik de wereld.

Tik, tik, tik. Mijn moeder tikt op het keukenraam, wijst op haar horloge en maakt een gebaar dat ik moet doorlopen anders kom ik te laat op school.

Ik zucht eens diep,  snuif nog één keer die heerlijk geur op en ga op weg naar school.

“Dag mevrouw”, zegt een vriendelijke postbode als hij langsloopt. Ik schrik wakker en zie dat ik bij een vlinderstruik stil ben gaan staan. De geur van vlinders en de geur van vrijheid, ik heb ‘m weer gevonden. Ik speur de dieppaarse bloementrossen af. Helaas geen vlinder te ontdekken dit keer. Maar zo’n vlinderstruik, die wil ik ook in mijn eigen tuin. Om lekker bij weg te dromen.

4 reacties op “De geur van vlinders”

  1. Prachtig, wat ik bijzonder vind is dat het bij mij ook de herinnering wakker maakt aan andere geuren en dierbare momenten. Dank voor je mooie verhaal!

    1. Dank je wel Mappie, geweldig dat een verhaal dit kan losmaken. En dan nog wel een verhaal van mij, wat een mooi compliment!

Laat een antwoord achter aan Elvira Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.